آزادی آکادمیک

 

چکیده

 

آزادی آکادمیک،آزادی مدرسان،دانشجویان و مؤسسات آکادمیک،به منظور تعقیب معلومات،بدون دخالت ناحق یا غیر عقلانیست.مفهوم آزادی آکادمیک،به عنوان حق اعضای هیأت علمی،در اصل،بخشی معتبر از فرهنگهای آلمانی،انگلیسی،فرانسوی و امریکاییست.تمامی چهار فرهنگ مزبور،حق یک عضو هیأت علمی را به تعقیب تحقیق،و انتشار پژوهشهایشان،بدون محدودیت،مورد تأکید قرار می دهند.اما در آزادی استاد در کلاس درس،از یکدیگر متمایزند.در سنت آلمانی،استادان آزادند تا دیدگاه دانشجویانشان را به دیدگاه شخصی و سیستم فلسفی خویش تغییر دهند.اما استادان از بیان اعتقادات خویش،به ویژه دیدگاههای سیاسی،خارج از کلاس درس،ممنوعند.استادان در خصوص تدریس خویش،هیچ وظیفه ای در برابر دستور دیگران،نوشتن طرح درس مشروح،و هیچ محدودیتی به یک موضوع خاص ندارند.در ایالات متحده امریکا،مدرسان در کلاس درس به بحث در چارچوب موضوع خویش آزادند و در موارد تردید،اصل بر وجود آزادی آکادمیک است و مدرسان تنها در موارد عدم صلاحیت حرفه ای فاحش یا رفتار موجب محکومیت جامعه آکادمیک،می توانند از دانشگاه اخراج گردند. از استاد در یک دانشگاه دولتی فرانسه،انتظار می رود تا به شیوه ای بی طرف رفتار کرده،در طی وظیفه خویش،از هیچ دیدگاه سیاسی یا مذهبی جانبداری نکند.اما آزادی آکادمیک استادان دانشگاه،اصلیست بنیادین که توسط قوانین جمهوری فرانسه،به رسمیت شناخته شده است.محققان و مدرسان،مشروط به رعایت مقررات،سنتهای دانشگاهی و اصول تساهل و بی طرفی،کاملاً مستقل و دارای حق آزادی کامل بیانند.

 

اندیشه آزادی آکادمیک،به عنوان حق دانشجو،دارای منشاء آلمانیست.در این مدل،دانشجو آزاد است تا با داشتن هر کُرسی که دوست دارد و در هر دانشگاهی که بر می گزیند،کُرس مطالعاتی خود را دنبال کند.

 

آزادی آکادمیک،گاه در آزادی آکادمیک دانشگاهها،تجلی می یابد.دیوان عالی ایالات متحده امریکا اشعار می دارد که آزادی آکادمیک بدان معناست که دانشگاه قادر است ((بر اساس مبانی آکادمیک،برای خود تعیین کند:1-چه کسی می تواند تدریس کند؟2-چه چیزی می تواند تدریس شود؟3-چگونه باید تدریس شود؟ و4-چه کسی می تواند برای مطالعه انتخاب شود؟)) اما:((کنگره،هیچ قانونی ... که آزادی بیان یا آزادی مطبوعات را محدود سازد،تصویب نخواهد کرد.))

 

واژگان کلیدی:آزادی آکادمیک،آزادی بیان،استاد،دانشجو،دانشگاه